خود را بشناس!!!

قهرمانی اسپانیا تو کاپ اروپا و مساله رگباربهاری

owlishman — Tue, 01 Jul 2008 06:20:18 GMT

خوب گاوبازهای ماتادور هم که قهرمان اروپا شدند

باید به احترامشون ایستاد و براشون دست زد.

ولی خوب من یه مقداری هنوز از این دوره از مسابقات دل چرکینم و اعتقاد دارم که هلند باید با اسپانیا فینال رو بازی میکرد.هلندیها تو دور اول تیمهای گردن کلفت رو برده بودند (ایتالیا و فرانسه) ونکته مهم تر این که تیم اول و دوم هلند هیچ تفاوتی با هم نداشت ولی اسپانیا از پس سوئد و یونان گذشت تا به دور بعد رسید.میخوام بگم اگرچه اسپانیا تو این دوره از مسابقات همه بازیهاشو برد ولی غیر از بازی آخر به تیم سختی نخورد و البته باید انصاف رو در نظر گرفت که اسپانیاییها تو فینال خیلی سرتر از آلمانیها بودند و نذاشتند آلمانیها هیچ کاری بکنند.

اینجا من یه بحث دارم.یه سری تیمها هستند توهردوره مسابقاتی که من اسمشونو گذاشتم جرقه.تیمهایی مثل ترکیه روسیه یونان و...کرواسی رو تو این لیست نمیارم چون حداقل یه عقبه و تاریخی پشت سر فوتبالش هست و میشه گفت وامدار فوتبال یوگسلاویه (اگرچه دیگه این روزهاداشتن سابقه تو فوتبال به مفت هم نمی ارزه )من اعتقاد دارم وجود این تیمها تو مسابقات کافیه که همه معادلات بیخودی به هم بخوره! این تیمها مثل رگبار بهاری عمل میکنند با استفاده از شارژ روحی و روانی یا دفاع مطلق میان تو بازیها یه سری تیمهای بزرگ رو حذف میکنند حالا یا خودشون چیزی میشن یا نمیشن والبته به احتمال قریب به یقین تو دور بعد هم هیچی نمیشن یعنی روند پیروزیهاشون ثبات نداره یعنی اگه قرار باشه حقی رو تقسیم کنند به اینها باید خیلی کم برسه! آخه مثلا لیگ یونان کجای اروپاست؟ چقدر به نسبت لیگهای اروپای غربی توش سرمایه گذاری میشه؟ آژاکس هلند ان و دوساله که داره مربی ها وبازیکنهای تاپ و درجه یک تو سطح اول فوتبال پرورش میده و به دنیا معرفی میکنه! تیمهای دیگه اروپای غربی هم همین طور...

من میگم اگه موفقیت و قهرمانی حقی باشه و بخوان تقسیمش کنند اون تیمی که بیشتر کار کرده تمرین کرده سرمایه گذاری کرده خوب حق بیشتری هم باید بهش برسه تا اون تیمهای زورکی تیم شده رگبار بهاری!

خوب چاره چیه! توپ گرده و حق هم کشک!!!

دخترک تولدت مبارک!!!

owlishman — Mon, 30 Jun 2008 15:05:18 GMT

چهل و پنج سال پیش در این روز دخترکی به دنیا آمد.اوفرزند سوم و آخر خانواده بود.یک خواهر و یک برادر بزرگتر ازخود داشت.پدرش مسئول فنی ارشد یک شرکت فرانسوی بود که اکثر لوله کشی های نفت ایران را انجام میدادواین فرایند زیر نظراوانجام میشد.پدر به هنگام به دنیا آمدن دخترک در ماموریت کاری در جزیره خارک بود.مادرش خانه دار بود و بسیار دلسوز و مهربان.خاله دخترک قصه ما هم با دو دخترش پیش آنها زندگی میکرد.او شوی خود را از دست داده بود. دخترک در کنارپدر و مادر و خواهروبرادر وخاله و دختر خاله ها بزرگ و بزرگتر میشد.درخانه به دلیل شغل پدر کمبود مالی آنچنانی وجود نداشت وبه همین دلیل خانواده جمعیت بیشتری داشت.پدربزرگ مادری دخترک هم با آنها زندگی میکرد که در اواسط دهه پنجاه از دنیا رفت.دخترک در خانه ای در محله باغ صبای تهران زندگی میکرد و به همراه دخترخاله دومی به مدرسه سخن میرفت.خاله درآمد چندانی نداشت به طوری که هر روز دخترک نیمی از پول تو جیبی خود را به دختر خاله اش که یک سال هم از خودش بزرگتر بود میداد و عموما این پول به قدر خرید یه قیف کاغذی پر تخمه آفتابگردان ویک بستنی کیم دوقلو ویک آدامس بادکنکی میشد که دوتایی باهم لبه پله در کوچه مینشستند وبستنی هایی که از آقا زهتابی بقال سر کوچه خریده بودند رو میخوردند و بعد هم تخمه ها رو تیلیک تیلیک میشکستندوآخر سر هم واسه این که دهنشون شیرین بشه آدامس بادکنکی رو نصف میکردند باهم...

آنها همیشه تابستانها را در حیاط خانه و روی تختهای چوبی میگذراندند.زیر سایه درختهای گیلاس و (چسب) یاس سفید آب پاشی شده مینشستند ،غذا میخوردند ،بازی میکردند و شب هنگام در کنار هم میخوابیدند.

درسال پنجاه وشش خواهربزرگ دخترک ازدواج کرد و برادر بزرگش هم به خارج از کشور رفت.پدر بعد از سی و پنج سال کار مداوم بازنشست شد و آن کار زیاد و این بیکاری دوران بازنشستگی و دوری پسر موجب افسردگی او شد.

اوبداخلاق شد...

دخترک دیپلم انسانی گرفت و موقع کنکور دانشگاه ها بسته شد.فضای زندگی درخانه برای دخترک سخت شده بود.او در میان بچه های دیگربه نسبت از همه ساکت تر و مظلومتر بود ولی او تنها مانده بود و همه به نحوی رفته بودند.خاله بعد از استخدام در ارتش و ازدواج مجدد خانه ای خریده بود و رفته بود.خواهر و برادر هم که بعد از او رفته بودند.دخترک اهل دوست گرفتن هم نبود.سرانجام چاره را در ازدواج دید و با مردی از اقوام ازدواج کرد و ازخانه بیرون آمد.دوره ماشین نویسی دید و چند سال بعد در یک دفتر حقوقی مشغول به کار شد.بیست سال کار کرد و بعد از آنجا هم بیرون آمد.ثمره ازدواج او یک پسر بود که به مشکلات جسمی زیادی دچار بود و بزرگ کردن و پرورش دادنش با آن شرایط خاص کار بسیار سختی بود.این پسر هم اکنون بیست و پنج ساله است ودانشجو.رویاهای زیادی برای مادرش در سر دارد.مادر هم بعد از بیرون آمدن از دفتر حقوقی در شهر مجاور محل زندگی اش مغازه ای باز کرده و دست به کاسبی زده است.

امروز تولد این مادر است. دخترکی که چهل و پنج سال از زندگی خود را اینگونه گذراند...

وقایع اتفاقیه

owlishman — Sat, 14 Jun 2008 11:45:18 GMT

1-افشین با احساس آمد و با عقل رفت:

افشین قطبی بعد از این که تونست پرسپولیس رو قهرمان لیگ فوتبال بکنه از ایران رفت.من همون طور که گفتم از کارکتر شخصیتیش خوشم میومد و دوست داشتم که می موند ولی خوب میشه حدس زد تو این دوره نه ماهه حضورش در ایران چه چیزهایی رو دید و تجربه کرد!به قول خودش توایران 80درصد از توان فکری و تمرکز رو باید به روابط عمومی و برخورد ها اختصاص داد و حاشیه ها رو جمع کرد!حالا فکر کنید این بنده خدا چه پتانسیلی داشت که تونست برهمه این مسائل غلبه کنه! هم کمبود امکانات هم حاشیه و هم همسر کره ایش اجازه ندادند که فعالیتش تو ایران ادامه پیدابکنه.یه روز تو کانال یک تلوزیون خودش و همسرش رو دعوت کرده بودند به یه برنامه صبحگاهی.همسرش نقاشی میکنه و تو این مدت نه ماهه حضورش تو ایران می گفت که 16 17 تا تابلو کشیده و البته 3 4 تاش رو هم همراهش آورده بود تو استودیو و نشون داد.خیلی کارهاش با مزه بود و میشد فهمید که طرز تلقیش از فوتبال ایران واون صحبتهایی که باهاش شده و اطلاعاتی که بهش داده شده و درکی که خودش داشته از این فوتبال و حواشیش و اون جاهایی که رفته و اون چیزهایی که نظرشو جلب کرده چیه. تو یه تابلوش افشین قطبی رو کشیده بود تنها روی نیمکت مربیگری استادیوم صدهزار نفری درحالی که هیچ کس دوروبرش نیست و او روی نیمکت نشسته دستهاش رو به هم گره کرده و آرنجشهاش رو به زانوها تکیه داده و سرش رو مستقیم گرفته و داره روبه رو رو تماشا میکنه.(او روی نیمکت تنهاست در عین این که دورو برش شلوغه) یه تابلوی دیگش کریم باقری رو نشون میداد که تو زمین بازی سر وسینه رو بالا گرفته و ستبر و مصمم و خندان فیگور گرقته (حدس میزنم قطبی از اون بیشتر از بقیه خوشش می اومد و قبولش داشت .شاید برای این که کم حاشیه ترین بود) تو یه تابلوی دیگش فیروز کریمی رو کشیده بود با یه دست کت و شلواری که به تنش زار میزد!فوق العاده گشاد!!!(میگن طرف لباسش به تنش گشاده! حرف زیادی میزنه و کرکری میخونه) و تو یه تابلوی دیگش مثلا قسمتی از در و دیوار مسجد شاه اصفهان رو کشیده بود با اون دیوارهای کاشی کاری که روش باخط کوفی دعا و...نوشته شده و یک زن ازپشت باچادرسیاه که داره از در مسجد میره تو...

تو این چند روزه من هرچی میبینم رادیو تلوزیون دائم مساله رفتن قطبی از ایران رو کش دارتر میکنه بعدازدوهفته که طرف رفته.هی تو برنامه هاشون راجع بهش حرف میزنند که طرف اینجوری بود اونجوری بود این ویژگی رو داشت اون ویژگی رو داشت فلان بود چنان بود.رفتن تو شهر العین امارات شب بازی ایران امارات تو استادیوم گیرش آوردن و مصاحبه که فلانی چی شد رفتی؟... ( عذرمیخوام که اینجوری میگم به شیوه اکثر ایرانیها که از مرده پرستی خوششون میاد وتا وقتی طرف زنده است حالا گیرم هنرمند باشه، ورزشکار یا دانشمند باشه یا روشنفکریا...اصلا نمیشناسنش و تحویلش نمیگیرن وعزت و احترام هم که هیچی!مثل مرحوم نادر ابراهیمی نویسنده و شاعر که اخیرا فوت کرد و تاوقتی زنده بود هیچ کس نمیشناختش که اصلا یه همچین آدمی هم هست و وقتی رفت هفت تا از شیش تا کانال تلوزیون توبخشهای خبریشون تو بوق و کرنا کردند که آره فلانی مرد!بعدش هم یه تیکه از آهنگ محمد نوری که شعرش رو او گفته بود پخش میکنند...ما برای بوییدن شاخه گلی چه سفرها رفته ایم...مابرای آنکه ایران ایران شود خون دلها خورده ایم...(آهنگشو نداشتم که بذارم ممکن هم هست شعرشو اشتباه نوشته باشم)

بعدش هم کلی مستند از زندگیشو یادواره و فلان و بهمان!) انگار هیچ کس خوشش نمی اومد که قطبی از ایران بره ولی هیچ کس هم حاضر نبود رفتارشوحرفه ای تر کنه سرمایه گذاری بکنه پول خرج کنه و امکانات فراهم کنه!( دیشب قائم مقام پرسپولیس تو برنامه جهانگیر کوثری میگفت زمین تمرین پرسپولیس یه دستشویی نداره!!!)

خلاصه این که قطبی از ایران رفت و فقط میتونیم براش هرجایی که هست تو این دنیا آرزوی پیشرفت و موفقیت بکنیم.

2-یک عمر خودم رو سرزنش خواهم کرد:

این دندون آسیای بیچاره رو بعد از اون بی دقتی روکش کردم و هردفعه که زبونم تو دهنم میچرخه و یادش میافتم اعصابم خورد میشه چون هنوز بیست و پنج سالمه و تا 60 70 سال مجبورم این آشغالو به جای دندون تو دهنم تحمل کنم!تازه اگه لطف کنه ودراثرمرور زمان بازی در نیاره!!! واقعا رو کیفیت زندگی آدم تاثیر میذاره این جورعیبها.الآن روزی 3 4 دفعه مسواک میزنم.غذاهام رو به اجبار آهسته تر میخورم.از هله هوله خوردن و وعده های بین غذایی افتادم چون باید بعدش مسواک بزنم.باچند نفراز ساکنین دیار فرنگ صحبت میکردم همه متفق القول میگفتند که مهمترین تفریحات فرنگیها مسافرت رفتن و مشروب خوردنه.حالا ما که غربی نیستسم و مسافرت هم که نمیتونیم بریم چون هزینه زیادی داره و مشروب هم که گیرمون نمیاد که باخیال راحت بخوریم و مهمترین تفریحاتمون شده خوردن و مطالعه و نت، این وسط خوردنش با چالش جدی مواجه شده بدبختانه! من تا حالا 5 دفعه زیر تیغ جراحی رفتم و اصلا غمم نبوده ولی بچه بودم یه بار رفتم پیش یه دندون پزشک که یه دندون شیری لقو که نمی افتاد بکشه.از اون به بعد طوری از دندونهام مراقبت کرده بودم که هیچ وقت کلاهم پیش آدمهای این صنف نیافته و وقتی اون اتفاق نکبت افتاد تا سه روز عین مار به خودم میپیچیدم و می لولیدم که با خودم کنار بیام که باید برم اونجا سروقتش! ساختن اون روکش یه هفته طول کشید و واقعا هفته عذاب آوری بود و از اون عذاب آورتر عذاب وجدانی بود که شروع شده و برام مونده و میمونه و خواهد موند...

3-ماجراهای من و کاوه و محمدرضاشجریان...! :

تاحالا سه دفعه برای دیدن برنامه های استاد اقدام کردم که نشد!برنامه خیریه زلزله بم و برنامه بعدیش ( که سیمهای بلندگوها وسط برنامه قطع شد و شجریان گروه رو ازصحنه برای لختی از زمان خارج کرد و بعدبه اصرار مدیران برنامه برگشت) و برنامه آینده که از هفته دیگه قراره اجراش شروع بشه.

برنامه آینده در هفت شب قراره اجرابشه یعنی چیزی حدود 21000 نفر این برنامه ها رو میبینن.از دفعه قبل تصمیم بر این شده که بلیط ها رولینترنتی بفروشن که بازارسیاه درست نشه ( که دفعه قبل شد و انتقادات زیادی به خاطر همین مساله به شجریان وارد شد) سر این برنامه من و کاوه قرار گذاشتیم که تلاش کنیم بلیط بگیریم که نشد.یعنی اینقدر تو تپه چاله افتادیم و باز تلاش کردیم که نشد.

اولا تو این سیستم بلیط فروشی اون کسانی موفق به خرید میشن که لا اقل یک بار قبلا تجربه داشته باشند و سرشون به سنگ خورده باشه و ما نداشتیم.برو بانک توصف وایسا کارت هدیه بگیربعد بذار تو دستگاه عابر بانک رمزشو عوض کن رمز اینترنتی بگیر بعد خودکار دستت باشه شماره خریدشو که واسه چند ثانیه رو صفحه ظاهر میشه رو یاددشت کن...(معمولا آدم عاقل وقتی 3 تا بلیط بیست هزار تومنی میخواد 3 تا کارت هدیه 20000 تومنی هم میخره ولی شرایط بلیط فروشی کی اعلام میشه؟همون ساعت و همون روزی که بلیط فروشی شروع میشه و اعلام میشه که به هر نفر 3 تا بلط بیشتر نمیدیم و مبالغ پرداختی باید فقط از یک کارت هدیه باشه نه 3 تا! اینو با چند تا شرط و شروط دیگه تو همون ساعت شروع بلیط فروشی تو یه فایل پی دی اف میذارن تو سایت)

دوما کسانی موفق به ثبت نام و خرید بلیط میشن که اینترنت پرسرعت ای دی اس ال داشته باشند چون بدون اون اصلا نمیشه وارد سایت شد به خاطر ترافیک بالا!

خلاصه آقا و خانومی که شما باشین ما سعی کردیم همه کارها رو تاجایی که میشد درست انجام بدیم.من بانک رفتم وکارت گرفتم کاوه به نت پرسرعت دسترسی داشت و ثبت نام کردو...منتها کار اونجایی گیر داشت که ما آدمهای بی کاری نبودیم که روزی سه باربعد از خوردن هر وعده غذا و بعدش اجابت مزاج بشینیم پای نت و سایت آقایون رو باز کنیم ببینیم که قوانین و تاریخ رزرو بلیط و تصمیمات بعد از اون وعده غذا عوض شده یا نه و به همین خاطر بلیط رزرو شده از دستمون رفت.

چند نکته جالب به نظر میرسه اول این که تواین مملکت تمام کسانی که به نت دسترسی دارن شاید جمعیتشون 7 8 میلیون نفر بیشتر نبشاه حالا این وسط درصد بگیر که چند درصد دسترسی به ای دی اس ال دارن چند درصد روزنامه خوندن که بدونن یه همچین برنامه ای هم هست چند درصد یادشون مونده که چه روزی بلیط فروشی میشه ووقتشو دارن که وسط یه روز کاری بیان پای نت و بخوان ثبت نام کنن...

دوم این که یک بار به دلیل ترافیک بالا و از کار افتادن سایت بلیط فروشی به تعویق افتاده

سوم این که این 21000 قطعه بلیط کمتر از دوساعت به فروش رفته

چهارم این که بلیط کسانی که مثل ما تونستن رزرو کنن ولی نتونستن بخرن باطل شدتعدادش بیش از 2800 قطعه بود و روز بیستم باز راس ساعت 12 ظهرظرف مدت 12 دقیقه به فروش رفت.

حالا سوال من اینه که آقایون مدیران برنامه این کنسرت تا دقیقه 90 نمیدونستن که برنامه بلیط فروشیشون چیه که اون پی دی اف رو لحظه آخرآپلود میکنن؟

بعد اسم همه این مردمی رو که به این شکل وسرعت میرن بلیط میخرن و به این امکانات وتجارب دسترسی دارن رو میشه علاقمند به موسیقی گذاشت؟

آیا شجریان از یه جهتهایی تو این مملکت شبیه علی پروین نیست که تعداد زیادی طرفدار دو آتشه (به قول روزنامه های ورزشی طرفداران تیفوسی) همیشه دورش جمعند (من اسمشونو میذارم لمپن)و نمیذارن که بقیه هم بتونن از هنر فاخر و برازنده استاد لذت ببرند؟ فقط فرق طرفدارای شجریان و پروین تو اینه که تو استادیوم آزادی صد هزار نفر میتونن بشینن ولی تو سالن وزارت کشور 3000 تا!

اگه حرفی که من میزنم درست باشه آیا واسه استاد شجریان تفاوتی نمیکنه که کی بره و برنامه شو ببینه!؟ یه علاقمند واقعی موسیقی یا آدم متمولی که حاضره شاید دویست هزارتومن پول بلیط رو تو بازار سیاه به هر ننه قمری بده و بره برنامه رو ببینه و لذت ببره و بعدش هم بره به هر کی میرسه پز روشن فکری و اهل دل و موسیقی و فلان بودن بده که من رفتم کنسرت...!

شبهای برگزاری برنامه روبروی در تالار وزارت کشور همه چیز رو مشخص میکنه...

بیشتر از من و کاوه که واسه این کار زحمت کشیدیم و وقت گذاشتیم و خون دل خوردیم مادرم که میخواست با ما بیاد ویک بار برنامه های شجریانو از نزدیک ببینه بینهایت ناراحت و دل شکسته شد.

4-فیلمهای خوب و بد:

تو این چند وقته دوتا فیلم دیدم یکی بابل محصول سال 2006 با بازی براد پیت که برنده اسکار هم شده بود ولی من از موضوع فیلمش خوشم نیومد.چون با یه اطلاعات و پیش فرضهای غلط این فیلمو دیدم و فکر کردم که محصول هالیووده و نبود ظاهرا! و من که این روزها به 1001 دلیل از آمریکاییها بدم میاد و مثل یه گربه ای که از هر ارتفاعی پرتش کنن چارچنگولی میاد پایین منم آسمونو ریسمونو به هم بافتم که این فیلم هالیوودیه پس به سفارش ساخته شده(با توجه به موضوعش) و حالم ازش به هم خورد.

فیلم شکلات محصول سال 2000 رو هم دیدم بابازی جانی دپ فیلمش فوق العاده بود.واقعا عالی! به همه پیشنهاد میکنم ببینن این فیلمو. چون وقایع اتفاقیه ام داره خیلی گل و گشاد میشه دیگه توصیف و تفسیرش نمی کنم.

5-جام ملتهای اروپا:

دم هلند گرم.واقعا بهترین بازیها رو داره ارائه میده تو این دوره.آتسوری ها(ایتالیاییها) و خروسها(فرانسویها) رو که له و لورده کرده تا اینجا ! دیشب تو بازی هلند و فرانسه يه نکته خیلی جالب به نظرم رسید اونم این که بیشتر بازیکن های تیم فرانسه رنگین پوستن و از اینور اونور اومدن فرانسوی شدن .نمی دونم فرانسه هنوزهم مستعمره داره یا نه .جالبه که تو اروپای متمدن هنوز هم بحثهای نژاد پرستی و مبارزه با شعارهای نژادپرستانه تو استادیومها مطرحه ! خوب اینم تناقض!اگه هنوز نژادپرستین پس چرا رنگین پوستهای متولد کونگو و کجا و کجا تو تیمهای ملیتون دارن بازی میکنن؟؟؟ دلم میخواد تو این جام هلند اول پرتغال دوم اسپانیا سوم وآلمان یا کرواسی چهارم بشه این تیمها بهترین بازیها رو دشتن تا اینجای مسابقات.

کاوه هم یه مسابقه پیش بینی راه انداخته که ۱۰ ۱۵ نفر توش شرکت کردیم از جمله بهمن و...فعلا خود کاوه پیشتاز بلامنازع این مسابقه است

6- استقلال و پگاه:

قهرمان جام حذفی از بین این دوتاتیم دوشنبه تو استادیوم آزادی مشخص میشه.پگاه تو این دوره خیلی خوب بازی کرده هم جلوی سپاهان هم برق شیراز هم بازی رفتشون تو دوره فینال تو رشت جلوی استقلال.

اگر چه پگاه همون جور که گفتم خیلی خوب بوده و نادر دست نشان خیلی خوب نتیجه گرفته با این تیم ولی دلم میخواد استقلال قهرمان بشه به دلیل این که پگاه اون پرستیژ و شخصیت بازی باتیمهای خارجی رو نداره و تا این تجربه رو کسب کنه باید یکی دو دوره تو مسابقات آسیایی شرکت کنه تا بتونه اگه تووضعیت قهرمانی بمونه و روند موفقیتهاش ادامه داشته باشه مثل سپاهان که چند بار تجربه کرد تا تونست بره و نایب قهرمان آسیا بشه اونم تو آسیا حرفی واسه گفتن داشته باشه. وگر نه خوب خیلی تیمهای دیگه هم بودن که یه دوره رفتن تو این مسابقات و چون اون تجربه رو نداشتن هیچی نشدن و برگشتن مثل فولاد اهواز.بازیکنهای پگاه غیر از ابراهیم تقی پور و مهدوی هیچ کدومشون رنگ پیرهن تیم ملی رو هم به تنشون ندیدن و تجربه هیچ بازی خارجی رو هم ندارن.اینه که من اگه بخوام بین دوتاتیم استقلال و پگاه یکی رو انتخاب کنم آبی پوشهای تهرانی رو انتخاب میکنم چون لا اقل بعضیهاشون این تجربه رو دارن. واز اون مهمتر قلعه نویی یکی از مربی هاییه تو این مملکت که مدارج و پله های ترقی رو به ترتیب یکی یکی طی کرده بازیکن استقلال بوده تو تیم ملی بوده دوره مربی گری رو تو باشگاه لورکوزن آلمان با کریستوف دام گذرونده مربی برق و کشاورز تهران تو دسته 2 بوده استقلال اهواز بوده یه دوره کمک مربی استقلال زیر دست ناصرخان حجازی بوده سرمربی استقلال بوده این تیمو قهرمان لیگ کرده و آخر هم مربی تیم ملی بوده البته توتیم ملی آنچنان موفق نبود اون هم به دلیل ادبیاتش و نوع حرف زدنش و البته شاید خیلی مسائل پشت پرده و روی پرده دیگه بوده باشه.خدا داند...!

7-فصل امتحانات:

امتحانهای دانشگاه شروع شده.یه عمومی داشتم تاریخ اسلام بود که دادم بابام هم در اومد تا اسم غزوه های پیغمبر رو حفظ کردم یا اسامی عربهای 1400 سال پیش و بد تر از اون اسم قبایل عربی که شاید 700 800 سال قبل از میلاد مسیح تو عربستان زندگی می کردن!

حالا هنوز امتحانهای خوشگلش مونده!فیزیک جدید و مکانیک تحلیلی و الکترونیک و کوانتومو...

قهرمان

owlishman — Thu, 22 May 2008 00:04:18 GMT

خوب

خوشحالم از این که تو فینال جام باشگاه های اروپا منچستر یونایتد برد.

بازیش بازی بدی نبود ولی خیلی هم درجه یک نبود حداقل به این دلیل که خیلی گل نداشت

من تو این بازی به چند دلیل طرفدار قرمزها بودم

اول این که از ثبات تو کارشون خیلی لذت میبرم که یه مربی مثل فرگوسن بیست و سه چهارسال مداوم مربی این تیم بوده و خوب با این همه تجربه باید یه فرقی بامربی آبیها داشته باشه که تجربش فقط مربیگری تو تیم مکابی اسرائیله!

واین که نسلهای مختلف از بازیکنان از زیر دست فرگوسن رد شدن و اون همواره تونسته با این بازیکنها تو سطح اول لیگ انگلیس و اروپا باقی بمونه و همیشه حرفی برای گفتن داشته باشه

و این که این مرد (فرگی)چه اشتها و چه روحیه ای داره!فکر میکنم بالای ۷۰ سالش باشه ولی هنوز مرد میدونه هنوز ازکسب این همه افتخارات سیر نشده و هنوز توجشن قهرمانی تیمش تو موسکو عین یه جوون بیست ساله همپای کریس رونالدو بالا پایین میپرید و جست و خیز میکرد! و در عین حال دیسیپلین خودشو هم داشت.همه بازیکنهاشو زیر پروبال خودش داشت.

و این که این میلیاردر روس که صاحب این تیم آبی هست تیم رو خراب کرد و از اوج خارجش کرد با کنارگذاشتن مورینیو

امان از بی دقتی

owlishman — Wed, 21 May 2008 21:18:05 GMT

دیروز یه گوجه سبز ناقابل یکی از دندونهای آسیای نازنین منو شکست!

تاحالا گوجه سبز به قیمت ۱۱۰۰۰۰ تومن خوردین؟

یادبودوشادباش

owlishman — Mon, 19 May 2008 22:44:34 GMT

دیروز سی ام اردیبهشت ماه سالروز تولدحکیم و شاعرعالی قدر عمر خیام بود.

این روز رو به همه ایرانیان تبریک و شادباش میگم.

گفت:

این قافله عمر عجب میگذرد

دریاب دمی که با طرب میگذرد

ساقی غم فردای حریفان چه خوری

پیش آر پیاله را که شب می گذرد

سه تیکه حرف

owlishman — Thu, 15 May 2008 19:33:18 GMT

دیروز خیلی اتفاقها افتاد.اول این که پرسپولیس صباباتری رو برد.من بازی رودیدم وانصافا کیف کردم.نیمه دومش به خصوص حرف نداشت . من معمولا اخبار فوتبال رو بیشتر از طریق روزنامه پیگیری میکنم و تا حدودی رادیو ورزش و البته گاه گاهی به ندرت هم برنامه عادل خان فردوسی پور در دوشنبه شبها.ولی کلا باید بگم اهل تلوزیون نیستم ودیروز خیلی اتفاقی نشستم این بازی رو دیدم.و البته کارکتر شخصیتی افشین قطبی هم بی تاثیر نبود. تو سطح اول فوتبال ایران انگار فقط باید کسانی مربیگری کنند که یا مداح و نوحه خون باشند یا نظامی و کم پیش میاد کسانی به کار گرفته بشوند که سواد لازم یا حداقل دیسیپلین این کار رو داشته باشند(مثل حاج رضایی و محصص و فروتن وجلالی و حجازی و ذوالفغار نسب ) این وسط من از شخصیت قطبی خوشم اومد(و به همین خاطر دلم میخواد پرسپولیس این فصل قهرمان بشه) چون وقتی به ایران اومد ساده بود یا لااقل این طور به نظر میرسید(این خاصیت اکثر آدمهای ایرانی مقیم فرنگه) وحرفی که میزد و برخوردی که داشت صد و هشتاد درجه با برخورد بقیه مربیها فرق داشت و البته به کارش هم آشنایی داشت اون هم در سطح اول جهان. این شد که من پرسپولیس لین فصل رو دوست داشتم و مطمئن هستم اگر این همه دچار حاشیه نمیشد قهرمانیش به این همه اما و اگر نمی افتاد و حبیب کاشانی بالا سر این تیم تا حالا 20 دفعه سکته نمی کرد!

حالا که بحث فوتبال شد بذار من هم نظرمو بگم.من فکر میکنم تا خصوصی نشه خواب بهبودو پیشرفتش رو هم نباید دید.الآن یه مشت دلار نفتی ریخته وسط گود و یه عده آدم هم دورو ورش نمی دونن چه جوری بخورنش!وگرنه چه جوری به یه بازیکن واسه یه فصل 450 میلیون تومن پول میدن در حالی که درآمد زایی ندارن!؟

دیروز محمد رضا لطفی هم در کانال دو با آقای فاضل جمشیدی نامی(یا جمشید فاضلی) مصاحبه داشت. من به شخصه دوست نداشتم آقای لطفی رو تو جعبه جادویی ببینم.چون همون طور که پیش بینی میکردم مصاحبه پر از تملق و ازطرفی هدایت شده بود.به خود آقای لطفی بی نهایت احترام میذاشتن ولی به هنرش نه! کمااین که در آخر مصاحبه قسمتی از برنامه کنسرت اخیر بداهه نوازی ایشان در کاخ نیاوران رو پخش کردند در حالی که فقط تصویر بسته از صورت ایشان نمایان بود و این که اون پایین چه خبر بود که ایشان همه اش سرش پایین بود خدا می داند! یا ایران ای سرای امید پخش شد منتها به شکل ویدئو کلیپ جنگی!پر سربازو تفنگ وتوپ و تانک و قله دماوندوپرچم و...! که احتمالا قرار بوده که محرک احساسات ناسیونالیستی باشد

البته ایشان در کلامش حرفهای خوبی زد مقداری از خاص پسند بودن موسیقی سنتی و سنگین بودنش گفت که احتیاج به حمایت بیشتر از سوی مسئولان و و از طرفی پرکار تر بودن اهالی موسیقی دارد یا این که مثلا خاستگاه موسیقی رپ در غرب کجا بوده و چگونه به وجود آمده و چرا ووقتی میاد عینا تو ایران کپی میشه چه تاثیری میذاره یا آدم چه زمانی دوست داره موسیقی سبک گوش کنه و چه زمانی سنگین و...

یا مشکلات نبود قانون کپی رایت (حقوق مولف) یه مقداری هم به همون ماجرای برنامه کاخ نیاوران پرداخت و گفت که همه انتقادها رو شنیده و خوانده است و به قول خودش نسبت به آنچه دور و برش میگذرد هوشیاراست.وپذیرفت که برنامه نقصانهایی هم داشته ولی پیشنهاد کرد که حالا که دی وی دی برنامه منتشر شده منتقدان بگیرندو چندبار ببینند بعد با دقت بیشتر نظربدهند.کمی هم درباره برنامه آینده اش گفت که در هر سه گروه شیدا تک نوازی خواهد داشت.در یکی تارودر دیگری سه تار و دردیگری کمانچه خواهد نواخت.

خلاصه باوجود تمامی مشکلاتی که داشت مصاحبه خوبی بود.

آخر شب هم این برنامه مثلث آقای رشید پورواسه خودش داستانی داشت.یه آقای دکتری رو آورده بود تو برنامه اش که انگار قاضی دادگاه خانواده بود وراجع به طلاق ازش سوال میکرد که مثلا چرا تو فلان دهات یزد آمار طلاق صفره ولی ثبت احوال شمیران بیشترین آمار ثبت طلاقو داره و اون دکتر بیچاره هم یا نمیدونست یا نمیخواست حرف حسابو بزنه و هی میگفت باید به مردم عاشق بودن و درس زندگی رو آموخت!!! که آخرش هم خاله زنک بازی شد که همسر آقای دکتر رو آوردن پشت خط و رشید پور بهش میگفت که آقای دکتر خیلی با حرارت از عشق حرف میزنند نظر شماچیه؟ و ...

دکتره نمیگفت که بابا از من دکتر تا شمایی که داری این سطرها رو میخونی تا من نویسنده همه مون داریم بازی داده میشیم اونم نه به اراده خودمون بلکه به خواست اون کسانی که قوانین تجارت روتودنیا نوشتن و اون کسانی که دارن اجراش میکنن تو دنیا که من و شما و اون کارگر فرانسوی متروی پاریس یا ایر فرانس همه مون آدمهای مصرفگرایی بشیم بدون این که خودمون متوجه اش باشیم!!! که اگه خونه 40 متری داریم که یه تلوزیون 21 اینچی بسشه (نمیگم 14 اینچی سیاه سفید پرتابل!!!) باید الا و بلا تلوزیون 103 اینچی پلاسما داشته باشیم با 400 کیلو وزن!!! یا اگه این ماه رفتیم با قرض یه دوربین دیجیتال 5 مگا پیکسلی خریدیم و باهاش 50 تا عکس صدتا یه غاز انداختیم و ماه بعدش دوربین 6 مگاپیکسلی اومد اینی که داریم دلمونو نزنه و نخواییم بریم اون نو تره رو بخریم که نتونیم واز همه نظر مخصوصا روحی بهمون فشار بیاد!چون توقعمون رفته بالا و مصرف گرا شدیم...واز طرف دیگه اونها کیفیت تولید رو بیارن پایین که کالاها عمر زیادی نکنند...یه کالا بسازن و بگن تا 5 سال گارانتی ولی یه کاریش کنن که 5 سال و یه روز که شد خراب بشه مجبور بشی بندازی دورو یکی نو بخری...دکتره نمیگفت که خود غربیها هم با این سیستم مصرف گرایی شون که درست کردن علاوه بر این که دارن از نظر زیستی کره زمینو به گند میکشن از زیر دست توقعات بالای خود مردمان غرب نشین هم بر نمیان!

چرا بریم غرب؟ خود خاله زری خودمون میره تو پاسداران واسه برگزار کردن یه مهمونی خانوادگی و فامیلی (که تازه خود خاله زری و همه فک و فامیلهاش از بچگی با هم بزرگ شدنو تو سر کله هم زدنو با هم تو خاک و خلها لولیدنو با هم بازی کردن) یه ظرف میوه میخره 400000 تومن! میگی پولشو داره!میتونه!پس نوش جونش! خوب نوش جونش ما که بخیل نیستیم اگه 3 تا خونه و دو تا ماشین داره نوش جونش خدا ایشالا بیشتر بهش بده ! ولی اگه همین خاله زری که واسه دخترش موبایل یه میلیونی و لپ تاپ فلان و ماشین بهمان خرید که باهاش بره دانشگاه و بیاد دیگه نباید توقع داشته باشه که اگه روزی بخواد این عزیز دردونه شو شوهر بده خود جناب فیل با اون هیکل عظیم و خرطوم بلند هم بلندشه زنگ اول رو بزنه بیاد جلو و با دردونه حسن کبابی خاله زری ما ازدواج بکنه و اگه کرد روز اول زندگی مشترکشون به روز دوم بکشه!

حالا چون سرمایه ممکنه درست تو فلان دهات یزد تقسیم نشه و مردمش هنوز خیلی چشم و گوششون باز نشده باشه مثل جوونهای شمرونی (من میگم مدرنیته در شمرون=مصرفگرایی بیشتر!!! ) و پایبند به اون سنتهای قدیمی که یه روزی همه مون بهش پایبند بودیم باشند اونجا هنوز طلاق ثبت نشده و زوجهایی هم که واقعا اختلافهای جدی با هم داشته باشن هم یا از ترس پدرومادر و اقوام یا دلسوزی واسه بچه یا نهایتا از ترس بدنامی یکی شون کوتاه میادو میشینه زندگی میکنه.

انگار تو شمرون و به جوونهای شمرون نشین هر روز به جای حلوا دلارهای نفتی رو به شکل ریال خیرات میکنن اونم با تلفن نه حضوری!

من از این میترسم که یه روزی این دلارهای نفتی تموم بشن و توقع ما ومصرفگراییمون به عرش کبریایی رسیده باشه! واون موقع مجبور باشیم مثل مردم بنگلادش زندگی بکنیم! (همین امروز که نفت هنوز تمام نشده خیلی ها مثل سگ زندگی میکنند) خود غربیها (به خصوص اروپاییها) با اون همه ثبات اقتصادی و سیاسی و عدم مواجهه با بحرانهای وقت و بی وقت و اون سابقه استعماری و اون انقلاب صنعتی و سرعت علمی شدن به نظرم اشباع شدن و مردمانشان یارای همتایی با سرعت رشد و پیشرفت تکنولوژی رو ندارند!اونهایی که چند صد ساله با همین رویه دارن زندگی میکنن و این سیستم اقتصادی و علمی فرهنگشون شده! وگر نه چه دلیلی داره مثلا کارکنان بخش حمل و نقل فرانسه دم به ساعت به خاطر دستمزد بیشتر اعتصاب کنند!؟اونم با اون سیستم مالیات و خدمات و بیمه هایی که اونجاها هست؟

(یادآوری میکنم که این صحبتها حاصل اون چیزاییه که میبینم و میشنوم و حس میکنم و تو روزنامه ها واینترنت میخونم وهم صحبتی با آدمهای مطلع تره. من نه کارشناس اقتصادی ام و نه امور اجتماعی و چیز دیگه!من فقط یک شهروندم وخواهشمندم اگه جایی از این بحث آخر نیاز به اصلاح داره اهل فن اگر خواندند منت بگذارند وبیاموزانند تا اصلاح شود)

فاجعه ای پیش روست...درحالی که در فرهنگ ما و در اشعار و کتابهای فلاسفه و عرفا و شعرای ما قناعت یک اصل بوده است در این زمانه هیچ کس کتاب نمی خواند!!!

انگار امروز باید فریاد بکشیم زنده باد نفت...

فردا هم مثل سگ زندگی میکنیم چه باک!!!

مناسبت

owlishman — Tue, 13 May 2008 20:42:22 GMT

امروز ۲۴ اردیبهشت ۱۰۱۸ امین سالروز تولد فردوسی حکیم و شاعر گرانقدر ما ایرانان است.

این روز رو به همه شادباش میگم و آرزو میکنم همه ما جوونهای ایرانی حداقل یک بار بتونیم شاهنامه رو بخونیم.

تجربه جدید

owlishman — Tue, 13 May 2008 19:51:18 GMT

خوب به سلامتي امروزبيست وپنجم موفق شدم يك وجه ديگه ازمدرنيته روكه پست گذاشتن باموبايل هست روامتحان بكنم اين پست باموبايل گذاشته شد

مروری بر بخشی از گذشته ها و حسهای نوستالوژیک

owlishman — Tue, 13 May 2008 09:50:18 GMT

دیروز بعد از مدتها بعداز مراجعه به عینک سازی تصمیم گرفتم سری به کتابخونه اندیشه بزنم.کتابخونه اندیشه تو پارک اندیشه س.پارک اندیشه هم یه پارک متوسطه نه زیاد کوچیکه و نه زیاد بزرگ پایین تراز پل سید خندان.

هروقت اونجا میرم ، میرم تو گذشته ها...تو دوران کنکور.یه اکیپ 30 40 نفره بودیم که باهم دوست بودیمو اونجا تو کتابخونه درس میخوندیم.وقت ناهار که میشد ساعت چرت و پرت گفتن و خندیدنو تو سروکله هم زدن فرا میرسید.دورانی بود واسه خودش! عجیب و غریبه یک کم که تواون جمع آدمها با روحیات مختلف هر کدومو که باهاشون حرف میزدی یه استرس گنده تو خودشون داشتن ولی به هم که میرسیدن از صحبت در باره تشکیل گروه فلسفه آفتاب ومعرفی کتابهای سبکتر فلسفی برای شروع و موسیقی سنتی وویدئو کلیپ دیوار (د-وال) پینک فلوید که انیمیشن هاشو با دست کشیده بودن شروع میشد ومیرسید به والیبال کتکی که با هم حرف میزدنو بازی میکردن!

از تو اون اکیپ خیلی ها چیزی شدندو خیلی ها هم نشدندو رفتند خدمت وظیفه.یکی دوتاشون رفتند خارج.چندتاشون دارن فوق میخونن چندتای دیگه لیساسشونو گرفتدو کار میکنند یه عده هم که رفتند خدمتو بعد هم سر کار.ما هم که هنوز وسطهای راهیم.

حالا این که چرا من هنوز وسطهای راهم هم قابل بررسیه و هم قابل توجیه...

دیروز که رفتم کتابخونه هیچ آشنایی اونجا نبود.شلوغ و پلوغ...منتها دیگه هیچ کتاب قلم چی و اندیشه سازانی هم رو میزها ولو نشده بود چون دیگه کنکوریها رو اونجا راه نمیدن. همون محیط همون میزو صندلیها و همون آقای تهرانی پیر که پشت میزش کنار در ورودی سالن نشسته و کارتها رو چک میکنه...

واسه احوالپرسی مرور خاطرات گذشته زنگ زدم به یکی از اون رفقای قدیم بهم گفت خر تو هنوز از پل اون کتابخونه رد نشده؟

گفتم چرا یه بار رد شد منتها چون خوشش اومد هروقت خیلی از اون محیط و اون فضا دور میافته حس نوستالوژیک پیدا میکنه و جفتکی میزنه و برمیگرده بالای همون پل!!!